Metaal-porselein:
Waarschijnlijk nog de meest gebruikte methode voor het maken van een brug. Een metaal
(vaak een edele goudlegering) wordt als basis gebruikt. Hierover wordt een laag
tandkleurig porselein opgebakken. De duurzame combinatie van het sterke metaal met het
cosmetisch fraaie porselein is bij uitstek geschikt voor bruggen die veel kauwkrachten
moeten kunnen weerstaan. De hogere kosten (o.a. goudprijs) en de soms zichtbare
donkere metaalrandjes bij het tandvlees zijn redenen dat steeds meer volledig porseleinen
bruggen worden geplaatst.

Volledig porselein:
Voor bruggen wordt bijna altijd een gesinterde keramische witte onderstructuur
(zirkoniumdioxide) gebruikt waarop het porselein wordt opgebakken. Het materiaal is
geheel tandkleurig en ook lichtdoorlatend, waardoor een fraai en natuurgetrouw resultaat
bereikt kan worden. Er zijn van keramische onderstructuren nog geen hele lange termijn
resultaten voor het maken van bruggen. De aanwijzingen zijn dat bij juist gebruik in de
geschikte situaties er voldoende duurzame resultaten bereikt kunnen worden. Met nieuwe
technieken als volledig zirkonium structuren kunnen mogelijk de voordelen (dun en sterk)
van metalen bruggen meer benaderd worden.

Metaal:
Soms worden bruggen alleen van metaal gemaakt. Dit materiaal is zeer sterk en slijtvast
en kan heel dun uitgewerkt worden. Het grote voordeel is dat er hierdoor weinig weefsel
van de tand of kies afgeslepen hoeft te worden, waardoor deze oplossing zeer duurzaam
is. Vanwege de kleur plaatst de tandarts ze alleen achter in de mond. Het is echter ook
mogelijk om een metalen brug te combineren met porselein door bijvoorbeeld de achterste
pijler in metaal uit te voeren en de dummy en de voorste pijler met porselein op te bakken.